Vanaf het westen reizende komt je bij Skare op de rv 134, de Haukeliveg. Deze imposante weg, met vele tunnels, leidt naar Oslo. Al snel merk je dat de weg gaat stijgen. Het wintersportdorp Solfonn-Seljestad ligt al op 600 meter. Maar daarna zijn we er nog niet. De top van de Haukeliveg ligt op 1085 meter. De 's zomer goed bereidbare oude weg gaat over de Haukelifjell. Fjell is een veelomvattend begrip. "Fjell" ligt boven de boomgrens en is een door gletsjers gevormd landschap. Je vindt er vaak alles wat het begrip "fjell"kan omvatten : berg, gebergte, top, gletsjer, plateau, rotsen, toendra, meren, rivieren, dalen en kloven. Kort samengevat: een onbewoonde rotsachtige hoogvlakte.
Op 22 juni '06 passeerde ik de Haukelifjell. Op een koude regenachtige dag. Het waaide er stevig. Mede hierdoor kwam het gebergte nog ruiger en desperater over. De weg gaat zo hoog door het gebergte dat de toppen niet hoog meer lijken. De weg over de Haukelifjell bereikt een hoogte van 1148 meter. De vele tunnels geven na het uitrijden steeds weer een andere uitzicht.
Ook op deze de hoogte liggen overal tussen de bergen meertjes. De toppen van de bergen zijn afgerond door de wrijving van de gletsjers die ooit dit hele gebied bedekte. De ijstijd heeft hier veel langer geduurd dan in het zuiden van Europa. De meertjes zijn nog een overblijfsel uit de ijstijd. Ze zijn ontstaan door brokken ijs die hier achterbleven. De brokken ijs zakte weg in de zachte bodem. De zachte bodem was op zijn beurt weer ontstaan door onder andere het leem en zand dat de gletsjer met zich mee had gevoerd. Uiteindelijk zijn ook de achtergebleven ijsbrokken gesmolten. De gaten die zich gevormd hadden vulde zich met regenwater en de meertjes waren ontstaan.
En met vele steile afdalingen verlaat je dan de Haukelifjell weer. Voorzichtig proberen de eerste dwergberken zich te handhaven. De hellingen worden steeds groenen en krijgen een zachtere aanblik.
Ben je in de buurt dan is het zeker de moeite waard om deze route te rijden. Zelf hoop ik hier ook eens met mooi weer te komen. Al is het maar om foto´s te kunnen maken zonder te schudden van de kou. Want wat was het die 22ste juni, in 2006, koud.
Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.