Het Spitsbergen rendier is een ondersoort van het gewone rendier en komt alleen op Spitsbergen voor. Rendieren in het algemeen hebben een groot verspreidingsgebied. Ze komen rondom de hele Noordpool voor, zo noordelijk als Groenland en Spitsbergen en de zuidelijke grens van hun verspreidingsgebied ligt op ongeveer 48 graden Noorderbreedte.

  De Spitsbergen rendieren leven op de arctische toendra. In de winter prefereren ze de sneeuwvrije richels op de berghellingen waar ze nog voedsel kunnen bemachtigen. Op Spitsbergen komen momenteel ongeveer 12000 rendieren voor.

  Het Spitsbergen rendier is de kleinste rendiersoort ter wereld. Het Spitsbergen rendier is aangepast aan het extreme klimaat op Spitsbergen. Ze hebben een compacter lichaam en kortere poten dan de gewone rendieren op het vaste land. De mannetjes van het Spitsbergen rendier zijn iets groter (1.6 meter lang en tot 90 kilo zwaar) dan de wijfjes (1.6 meter en tot 60 kilo). In de zomer is de vacht grijsbruin met een wittige buik, in de winter wordt de vacht bijna wit. De vacht van het Spitsbergen rendier is in de zomer kort en in de winter erg lang. In de winter is de vacht zo lang dat zelfs verhongerde rendieren er nog dik uitzien. Rendieren zijn de enige hertensoort waarbij zowel de mannetjes als vrouwtjes een gewei hebben. Mannetjes hebben wel een veel groter gewei dat wordt gevormd in de periode april-juli en in het begin van de winter weer afgeworpen wordt.
  De sterkste mannetjes (vaak die met het grootste gewei) winnen het recht om met de wijfjes te paren. De rendieren paren in de periode van augustus tot november. Het wijfje heeft een draagtijd van 7 maanden. Spitsbergen rendieren krijgen maar één jong per keer. Het jong wordt in juni geboren en wordt 3 maanden lang gezoogd. De jongen groeien erg snel.
Het Spitsbergen rendier heeft een gevarieerd dieet, het eet bijna alle soorten planten mossen en korstmossen. Het Spitsbergen rendier kan ook voedsel onder de sneeuw zoeken.

  Spitsbergen rendieren hebben geen natuurlijke vijanden. IJsberen eten geen rendieren omdat de rendieren simpelweg te snel zijn en zodoende niet te vangen zijn. Wel worden de dode rendieren soms gegeten door ijsberen. Meestal worden de dode dieren echter door poolvossen opgegeten.

 

   Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.