Rond het jaar 1000 bekeerden steeds meer Noren zich tot het Christelijke geloof. Tot aan de reformatie in 1537 werden overal in Noorwegen houten staafkerken gebouwd. Van de ongeveer 1000 zijn er nu nog 28 over. De staafkerk van Ringebu is er een van en behoord tot een van de grootste. De staafkerk heeft 12 staven en is gebouwd in de 13de eeuw, waarschijnlijk voor 1270. Het middenschip van de kerk is het enige deel dat over is van de originele staafkerk. Het houten beeld van St. Lars ( Sint Laurentius ) is uit ca 1250. Het beeld staat links van de doorgang naar het koor. Op de dag van zijn overlijden, op 10 augustus, werd vroeger "Larsok" gevierd.
St. Lars
In de kerk hangen twee crucifixen, deze stammen uit de 14e eeuw. Rond 1630 is de kerk verbouwd naar een kruisvorm. De beltoren is ook rond die tijd geplaatst. Het altaar is in 1686 geplaatst, het is gemaakt door Johannes Lauritsen Skraastad. De preekstoel is in 1705 in de kerk geplaatst. Deze werd gemaakt door Lars Jensen Borg. Hieronder staan achtereen volgens foto's van beide crucifixen, het altaar en de preekstoel.
De staafkerk werd in 1630 verbouwd door architekt / timmerman Werner Olsen. De omloop rond de kerk, de zijvleugels en de abis werden afgebroken en het plafond werd verlaagd. De rode toren, zeer karakteristiek voor deze staafkerk, werd in 1631 aangebracht. In 1717 werd de kerk voor het eerst geverfd. Het plafond lag toen lager waardoor alleen het onderste deel van de wanden werden geverfd. Ooit is de kerk zelfs helemaal wit geweest. Tijdens een grootscheepse renovatie, in 1921, werd het interieur weer in de oorspronkelijke kleuren geverfd. In 1922 is het plafond weer verwijderd. Hiermee krijgt het middenschip weer zijn originele karakter terug.
Ik heb helaas geen foto van het spekstenen doopvont. Dit doopvont is bewaard gebleven van een oudere kerk. Deze kerk stond op de plaats waar later de staafkerk is gebouwd. Men vond tijdens een archeologisch onderzoek, in 1980-1981, gaten waarin ooit de palen voor de eerste kerk stonden. Bij dit soort kerken stonden de palen direct in de grond. Door de verrotting van de palen gingen deze kerken hooguit 100 jaar mee.
Onder de vloer van het schip en het dwarsschip zijn grafkisten gevonden, voornamelijk van dominees en hun familie. Maar ook rond de kerk zijn nog grafstenen uit de 17e eeuw te vinden. De omlijsting rond de deur is versierd met schitterend houtsnijwerk van slangen en draken. Kunsthistorici hebben het houtsnijwerk gedateerd als 13e eeuws. Helaas is het houtsnijwerk beschadigd geraakt toen de deuren verbreed werden. De oorspronkelijke deuren waren erg smal zodat men de kerk alléén zou betreden zonder kwade geesten mee te nemen. De drakenkoppen op het dak van de staafkerk hadden dezelfde funtie. Maar in de 19e moesten alle deuren verbreed worden nadat er bij een kerkbrand 113 mensen omkwamen.
De staafkerk van Ringebu is nog altijd in gebruik. Het is zelfs de hoofdkerk in deze gemeente. De kerk wordt gebruikt voor alle diensten en kerkelijke handelingen. Voor meer foto's van deze mooie staafkerk kan je naar het fotoalbum gaan. De link staat hieronder.
Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.