En ja wel! Nog liggend in mijn warme bed schuif ik het gordijn een stukje opzij en ik zie het meteen: zon. Volop zon. En ik heb er direct zo’n zin in. Hup eruit, onder de douche en ontbijt klaarmaken. Als ik in de kamer de gordijnen opentrekt vliegen en wel honderd spreeuwen de bomen in. Die waren ook op zoek naar een ontbijt. Het is vandaag een heerlijke dag en we gaan er fijn op uit. Voor vandaag staat Storenos op de planning. We gaan naar de top van deze berg. Berg Storenos staat als het ware achter onze camping en we kunnen er vanuit de keuken opkijken. Ik keek thuis ook al regelmatig naar deze top. Via een webcam, op berg Nos. Dat is de top voor de Storenos. Op zaterdag en zondag kan je met een stoeltjeslift naar boven. Gisteren zijn we even langsgelopen, ik wilde zien hoe dat er uit zag. Hoe ik in zo’n stoeltje moet stappen en vooral ook, er weer uit. Maar als wij een half uur te vroeg bij de lift aan komen besluiten we toch om lopend naar boven te gaan. En daar krijg ik geen seconde spijt van. De wandeling naar de top is 3.5 kilometer en is werkelijk schitterend. De zon schijnt en zo komen de herfstkleuren natuurlijk nog mooier tot hun recht. De wandeling gaat grotendeels over een pad met flinke keien. En sommige stukken zijn behoorlijk steil. Niet altijd even makkelijk te lopen. De weg loopt langs de Lundebuteigen en zo komen we langzaamaan boven de boomgrens. Deze ligt hier op 1000 meter.

het pad bestaat uit keien en soms een stroompje water

uitzicht op het Hartevatn

   Tijdens de tocht naar boven hebben we uitzicht over Hovden en op de bergen die Hovden omringen. En over de natuurreservaten Vidmyr en Lislevatn. En achter Hovden is het beschermde landschap Hovden te zien.

Vervolgens volgen we het pad naar de Falkarskardet en verder naar de top. Nu worden ook de struikjes lager en lager tot dat zij uiteindelijk over de grond kruipen en zelf volledig verdwijnen. Maar voor wij naar de top gaan nemen we een pauze bij de stoeltjeslift. Voor een snack.       

   Versterkt lopen we verder, naar de top van Storenos. De top ligt op 1209 meter en daarmee is dit de hoogste berg van de toppentocht. Vanaf dit hoogste punt is het uitzicht natuurlijk fantastisch. Van hier zien we besneeuwde bergtoppen en we zien de meren Skyvatn en Syni. We dwalen, al fotograferend, een tijdje rond. Al had ik hier nog uren kunnen rondlopen besluiten we rond 2 uur weer naar beneden te gaan. Het is hier op de top echt schitterend. De kleuren van de herfst zijn zo divers. Van allerlei bruin tinten tot helder rood. En dat geeft mooie contrasten met het grijze gesteente. En af en toe een helder blauw bergmeertje.

   De stoeltjeslift laten we ook nu links liggen, al is het eigenlijk rechts. We gaan lopend naar beneden. Het is schitterend weer, dus waarom niet? Nou, omdat ik de stoeltjeslift toch wel eng vind en ook nog eens duur. Daarom gaan we lopend. Liepen we in anderhalf uur naar boven, terug doen we er een uur over. En als je terug loopt zie je toch weer andere, mooie, dingen.  Zoals deze paddenstoelen.

   Als we, bijna aan het einde van deze geweldige wandeling, weer op het voetpad in de richting van de camping lopen, krijg ik een raar gevoel. Aan mijn voeten. Komt dat door het vele lopen. Het lijkt wel of mijn voeten flapperen … En dat is ook zo, nee, niet mijn voeten flapperen, maar de zolen van zijn bergschoenen. Die komen los. Volledig verdroogd. De laatste 500 meter loop ik op mijn sokken. Maar dat had heel anders kunnen zijn ..

   Maar wat nu gedaan? Mijn tweede paar staat thuis, in de kast. Daar heb ik dus niets aan. Een bezoekje aan de sportzaak hier in Hovden bezorgt mij enige schrik, De goedkoopste bergschoenen komen op €150. Hopelijk vinden we morgen een goedkopere winkel. Daar gaan we zeker ons best voor doen want na deze wandeling wil ik meer. Ik wil ook de andere toppen hier bereiken. En ook verderop wil ik nog een paar mooie wandelingen gaan maken. Voor vandaag kunnen we weer tevreden met een glas wijn op de bank wegzakken. Het was fantastisch weer en een fantastische wandeling. Helemaal top!