|
Vandaag is het
zover. Ik ga naar Noorwegen. Een deel van mijn bagage is er al, die hebben
Martin en Petry al voor mij meegnomen. Met een koffer met de overige spullen en met
verse groente, vertrek ik ´s morgens vroeg naar Schiphol. Daar is het al
behoorlijk druk en erg oranje. De EK voetbal is van start gegaan en vandaag moet Nederland
voetballen tegen Tsjechië. Met een puntmuts, uitgedeeld door Heineken
vertrek ik uiteindelijk naar Trondheim. Even voor de landing breekt het
wolkendek open en zie ik bergen en sneeuw. Ik ben vlot door de douane en
dan ga ik op zoek naar Martin en Petry. En die zijn snel gevonden. Er is
verder namelijk niemand, Martin en Petry zijn de enige mensen in de
aankomsthal. Ik kijk nog wat rond terwijl Martin en Petry hun lunch, een
stuk pizza, het enige dat hier te koop is, opeten. Ik heb in het
vliegtuig al een lunch gehad. Als de pizzapunten op zijn kunnen wij het
viegveld verlaten. De
koffer in de auto en weg zijn we. Rond Tronheim regent het maar dat veranderd
gelukkig al
snel. En daar ben ik dan, op weg in Noorwegen. Waar naar toe? Geen idee! Het zegt mij allemaal nog zo weinig, maar wat ben
ik onder de indruk.
Vanaf het vliegveld gaan we richting Dovrefjell.


Zoals op de foto's
te zien is is het gestopt met regenen en schijnt de zon. En er staat maar
weinig wind. Prima weer voor een fantastische eerste indruk van
Noorwegen!
We buigen af naar de E136
en rijden door een breed mooi dal. We rijden richting Mör og Romsdalen.
Een schitterende route. De bergwanden en de watervallen die de weg
omlijsten zal ik nooit weer vergeten. Misschien is dit niet de mooiste
weg van Noorwegen maar op mij heeft het een heel diepe indruk gemaakt.
Een onuitwisbare eerste indruk, dat is zeker.

Dit plekje, deze
bocht, dit uitzicht kan ik mij altijd weer direct voor de geest halen.
Maar er was
meer moois te zien.
Ons einddoel is
Åndalsnes aan het Romsdalenfjord. Op weg daarna toe krijg ik ook
mijn eerste les "Hoe herken ik een fjord?" De loodrechte wanden van het
gebergte langs het fjord zijn al op afstand duidelijk zichtbaar en
herkenbaar.
Op de camping
vinden we een eenvoudige hut. De hut staat recht tegenover de "tv-hut".
Met twee voetballiefhebbers zeker niet onbelangrijk.
Het
zonnetje schijnt volop, het is hier 24°. De korte broeken en sandalen
worden opgezocht en we genieten, in het zonnetje, van het uitzicht.

En
die avond had ik totaal geen besef van tijd. Door de middernachtzon werd
het nauwelijks donker. En na een gewonnen wedstrijd, kon ik met een
lekkere borrel extra genieten van de heel late zonsondergang. Een schitterend
gezicht.



|