De dag begint aardig maar er belooft heel wat regen te gaan komen. Een prima dag om de staafkerken in de Valdres te gaan zien. Er staan er hier drie op rijafstand van elkaar. Vanuit Beitostølen gezien staat de eerste in Lomen, gebouwd rond 1180. Een lief kerkje dat bovenaan een stijl weggetje staat. Deze staafkerk heeft mooi houtsnijwerk in het portaal. Door het sleutelgat kon ik het altaar zien. Helaas kon ik niet door het sleutelgat fotograferen en kan ik nu niet laten zien hoe mooi dat was. In 1914 kreeg Lomen een nieuwe kerk en sinds dien wordt de staafkerk alleen nog gebruikt voor speciale gelegenheden.

    Ik kom straks langs het Vangsmjøsa. Een groot meer bij Vang. De rivier naast de weg lijkt veel haast te hebben om bij het meer te komen. Maar ik moet eerst nog naar Høre.

    De volgende staafkerk is die van Høre. Uit runentekens in de kerk gevonden zijn is af te leiden dat deze kerk ook rond 1180 gebouwd is. En waarschijnlijk door de broers Audin en Erling. Zij bouwden ook de staafkerk van Lomen. De kerk werd in 1184 of 1185 beëdigd. Bij deze staafkerk zag ik schitterend houtsnijwerk in de toegangspoorten.

    In Vang stond ooit ook een staafkerk. Maar deze kerk is weggeven aan een hertogin in het oosten van Duitsland. Daar is de kerk in 1843 opgebouwd. Doordat de grenzen na de oorlog zijn gewijzigd staat deze staafkerk nu in Polen.

    De derde en laatste staafkerk van vandaag is de staafkerk van Øye. De kerk werd gebouwd in 1125. Aan de overzijde van het Vangsmjøsa. Na een strenge winter duwde het vele smeltwater de staafkerk opzij. De grond van het kerkhof werd weggespoeld en de lichamen die daar begraven waren kwamen naar boven. De kerk is daarna naar de andere kant van het meer verplaatst. In de 18e eeuw is de kerk opnieuw verplaatst. De kerk wordt nog gebruikt voor speciale gelegenheden. En er is elk jaar een Midzomernachtdienst.

    Ondanks dat de kerk officieel nog niet open is mag ik naar binnen. Er wordt een bandje opgezet met alle informatie over de kerk, netjes in het Nederlands. En als ik vraag of ik foto's mag maken is dat geen probleem. En daar maak ik natuurlijk dankbaar gebruik van. Als ik bij de kerk wegrijd wordt het bord "open" op straat neergezet.

    Inmiddels is het in Øye behoorlijk gaan regenen. Verderop lijkt het er beter uit te zien en ik besluit richting Filefjell te gaan rijden. Maar bij Tyinkrysset twijfel ik en besluit de rv252 op te gaan, richting Eidsbugarden. Bij een picknickplaats op 1000 meter hoogte ga ik eerst even lunchen. Ik geniet van mijn Noorse krentenbolletjes en van het uitzicht. Het is hier koud en winderig. Door de wolken die hier laag hangen veranderd mijn uitzicht steeds weer. Het ene moment is alles wazig en mistig en dan is het in ene weer zo helder. Verderop loopt een kudde schapen rustig te grazen. Zeg nou zelf, toch schitterend hier?

   Als ik verder rij richting Eidsbugarden kom ik tot de conclusie dat dit misschien niet zo'n goed idee is. Mistflarden en regen, een onverharde, tol, weg. Dan toch maar naar de Filefjell. Dus de auto gekeerd en terug. En dat blijkt een goede keus. Ik parkeer de auto op de Kongevegen. Deze oude Koningsweg die een groot deel van dit gebied doorkruist, heeft mooie wandelroutes. En zo kom ook ik vandaag nog aan wat beweging toe. De natuur is hier ruig maar het pad is goed begaanbaar. Op een paar plekken na dan. Daar moeten diverse waterstroompjes en beken worden overgestoken.

   Op de foto's is het wel te zien. Het is koud. Maar gelukkig was ik daarop voorbereid. Warme jas aan en ik heb nergens last van. Dit is toch gewoon genieten? Zo midden in de natuur met al zijn elementen.