Het is een klein dingetje, en in mijn ogen zeker niet de mooiste, die staafkerk van Røldal. De kerk is gebouwd in de begin jaren van de 13e eeuw. Het oudst bekende document waarin de kerk genoemd wordt dateert uit 1422. Dit type staafkerk werd gebouwd met 6 palen. Vier hiervan vormen de hoeken van het schip. de andere twee vormen de hoeken van het voorportaal. In 1917 is de kerk gerestaureerd onder de leiding van Jens Kielland. Met oude schilderijen als voorbeeld heeft de kunst schilder Dominicus Erdmann nieuwe decoraties aangebracht. Op het plafond in het koor zijn nog de originele, in 1638 aangebrachte, beschilderingen te zien.

     Het altaar is beschilderd met voorstelling uit de opstanding. De preekstoel is een kunstwerk uit de renaissance. Hij stamt uit 1627. Het plafond van de preekstoel is uit hout gesneden en aan beide zijde van de preekstoel is de Latijnse tekst "Verbum Domino manet in æternum" te lezen: "Gods woord blijft in eeuwigheid".

    Het doopfont is uit de 12e eeuw, het is gemaakt van zeepsteen. Zeepsteen werd gedolven in de mijnen op verschillende plaatsten in Hardanger. Op de galerij zijn de 12 apostelen geschilderd en aan de wanden hangen  schilderijen uit de 17e eeuw. Op een van de schilderijen is Maria met het kindje Jezus en een engel met een luit afgebeeld. Het andere schilderij beeld Jezus uit, staande in de levensboom. Geknield, naast de boom, zitten Johannes de Doper en de evangelist Johannes.

    De kerkklokken zijn uit de middeleeuwen. Op de balken in deze kerk zijn nog oude runetekens te zien. Verschillende ornamenten en figuren die ooit in deze staafkerk stonden staan nu in diverse musea.

    Tussen 1300 en 1853 kwamen elk jaar in de Sint Jansnacht, de nacht van 23 op 24 juni, vele pelgrims naar Røldal. Deze pelgrims waren ziek, hadden een gebrek of liepen met krukken. Het laatste deel van de tocht moest men op de knieën doen. Men geloofde dat het zweet van de crucifix een genezende werking had. Terwijl de priester de crucifix naar het altaar droeg, depte de pelgrim het vocht van de crucifix en wreef dit op hun zieken ledematen. De oorsprong is onduidelijk. Dat het crucifix zweet heeft een natuurlijke oorsprong. Door de warmte van de zomer, na een koude winter, trekt het vocht uit het hout. De tocht wordt nu georganiseerd voor wandelaars.

    De staafkerk van Røldal is nog in gebruik voor speciale diensten, zoals het aannemen van een gelovige, doop, bruiloft en begrafenis.

   Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.