de kust van Kristiansand

   Door privéomstandigheden waren onze eerste vakantieplannen geannuleerd. Omdat Martin en ik allebei wel op vakantie wilden en ook nog eens naar Noorwegen wilden, maar allebei liever niet alleen wilde gaan besloten wij samen te gaan. Ik had al voor 12 dagen geboekt, een mooie grote hut op camping Høyfjellssenter in Hovden. Groot genoeg voor 9 personen dus ruimte genoeg.

   En zo kwam het dat wij samen op 10 september naar Denemarken vertrokken. In Denemarken had ik via het internet een B&B geboekt in Sindal. Na een lange reis komen wij daar rond 7 uur ’s avonds eindelijk aan. Aanbellen maar. Niets … Roepen dan? Uiteindelijk verschijnen er twee mensen, gasten. Nee, de eigenaren waren niet thuis en zij wisten niet hoe laat ze terug kwamen. Ojee.. gelukkig zijn deze aardige Denen bereid ons te helpen. Zij gaan de eigenaren voor ons bellen en in de tussentijd gaan wij een hapje eten. In het dorp had ik een pizzeria ontdenkt, ook via internet. Makkelijk hoor. Daar rijden we dan maar heen en hopen er het beste van. En als wij later terugkomen is alles in orde. Wij werden niet verwacht, er was is mis gegaan met de boeking, maar zijn wel welkom. Na een praatje en kennis te hebben gemaakt met een paar van de katten zijn we naar onze kamer gegaan. Ik heb nog stiekem een kitten meegenomen. De kamer in, niet mee naar huis hoor.

   Omdat wij allebei moe zijn en ook morgen nog een hele dag reizen voor de boeg hebben gaan we op tijd slapen. Wij kunnen morgen een beetje uitslapen, de boot vertrekt pas om 12.15 uur. Het ontbijt, de tweede B na de B van bed, moet echter voor 8 uur genuttigd worden. Nou, dan zoeken we wel een bakker in Hirtshals op. De B van breakfast wordt natuurlijk niet in rekening gebracht. 

   ’s Morgens wordt ik gewekt door het kukelen van een haan en de zon. Als ik gewassen en aangekleed ben ligt Martin nog lekker te slapen en ik besluit de omgeving een beetje te gaan verkennen. Nou ja, de omgeving. Ik kom niet verder dan de tuin van het B&B. Daar vind ik ook de haan, samen met zijn charmante kippetje. Trots loopt hij door de tuin te paraderen.

   Als Martin ook zover is wordt alles gepakt en vertrekken wij naar Hirtshals. Voor ontbijt, koffie en straks de boot naar Noorwegen. Bij een bakker kopen we een paar lekkere broodjes en die eten we op, boven op de duiden, heerlijk in de zon. Met uitzicht over een rustige, gladde zee.

   Daarna koffie op een terras, weer aan zee. En rond 11 uur vaart de Color Line de haven in. We kunnen gaan!

   Mooi op tijd vaart de Color Line weer richting Noorwegen. Met ons aan boord. Met ons aan het buffet! Heerlijk. We eten de buikjes rond, voornamelijk met vis, en ik neem hier een paar glaasjes wijn bij. En een glas bier. En een toetje toe. Zo verloopt de overtocht wel heel prettig.

   Had ik op zee nog regelmatig de zon gezien, bij aankomst in Kristiansand blijkt het bewolkt te zijn. Dat valt een beetje tegen. Maar niet gedraald we moeten nog een nog een flink stuk rijden. Hovden, in het Setesdal, ligt op ruim 200 kilometer van Kristiansand. Met de stops tussendoor, voor een plas en een hapje, en natuurlijk voor foto’s, rekenen we daar toch al gauw zo’n 4-5 uur voor.

eerste blik op de Otra

    Als we aankomen is de receptie al gesloten. Dat wist ik al en alles is al geregeld. In de brievenbus zit een dikke envelopjes. Met de  sleutel en informatie over de omgeving. En dan de hut… wauw, hij is schitterend. Alles er op en er aan. Vaatwasser en sauna incluis. Dat gaat helemaal goed komen hier!