|

herfst in Noorwegen
Achter onze hut stroomt een rivier, de
Otra. Deze rivier stroomt door het Setesdal en komt bij Kristiansand in
zee uit. Vanuit mijn slaapkamer heb ik zicht op de rivier, die hier vrij
smal en rustig is. En ‘s nachts wordt ik door het geruis van het water
in slaap gewiegd.

Als wij vandaag opstaan blijkt het
weer niet echt lekker te zijn. Het miezert. En het is zwaar bewolkt.
Jammer, maar het is niet anders. Na een ontbijtje gaan we eerst naar
Hovden, om de boodschappen te halen. Vandaag is het zaterdag en dat
betekend dat morgen alles dicht is. Na de boodschappen kijken we ook een
beetje rond in het winkelcentrumpje. Daar zit een souvenirszaak en daar
nog een. Een sportzaak, de plaatselijke tourist office en een sportzaak.
Er is ook een overdekt winkelcentrum met wat onduidelijke winkels. En
twee supermarkten. En een restaurantje. Daar hebben we vorig jaar onze
koffie gedronken op weg naar Kinsarvik.

Bij terugkomst blijken de mussen zich
te goed te doen aan de vliegjes die geplet zitten aan de gril van de
auto. Als ze ons in het vizier krijgen komen ze bedelen om wat brood.
In het centrum van Hovden starten
diverse wandelroutes. Van deze wandelingen is een klein boekje gemaakt
en in de envelop die wij gisteren kregen zat zo’n boekje. Netjes in het
Nederlands. Om te beginnen kiezen wij de makkelijkste, de groene route.
Niet echt een bergwandeling want de Otrosåsen is een heuvel en slechts
858 meter hoog. Een leuke wandeling om de spieren los te maken. In de
winter is dit een langlaufgebied maar in de zomer een prima
recreatiegebied. Je kan hier zwemmen en vissen. En dus wandelen.

Het eerste deel loopt langs Otra en
vervolgens over een gruisweg naar een meertje, Røyrtjønn. Zo´n meertje
waar je een eland verwacht, eten langs de begroeide oevers of lopend
door het water. Maar nee, geen eland.

Wel løyper. Een skihelling of afdaling.
De weg gaat hiervandaan omhoog. En sommige stukjes zijn vrij steil. Maar
goed we hebben de tijd en genieten van de omgeving. Noorwegen kleurt
mooi in de herfst. En op de top aangekomen eten we een broodje en
genieten ondertussen van het uitzicht. Een weids uitzicht over Hovden
achter ons en het Hartevatn voor ons. En overal bergtoppen.


En dan is het weer tijd om terug te
gaan. En als ik loop te genieten van de bosbessen, die zijn er volop,
mist Martin zijn gsm. Weg, helemaal verdwenen. Wat nu? Terug? Of
doorlopen? We besluiten door te lopen. Gelukkig vinden we de gsm terug
bij Røyrtjønn. Onderweg naar beneden komen we een grote groep spreeuwen
tegen. Ook zij zijn, net als ik, op zoek naar al het lekkers dat de
herfst in Noorwegen heeft te bieden. Bosbessen! En als wij na een fijne
wandeling weer terug bij de Otra komen breekt de zon door. In het
centrum van Hovden aangekomen zien we grote plassen. Hier heeft het heel
wat harder geregend dan de miezel die wij onderweg hebben gehad.

De laatste kilometer naar de hut
kunnen we met de auto afleggen en daar kunnen we met een glaasje wijn
nagenieten van deze eerste wandeling. Het was een fijne wandeling.
Rustig en ontspannend wandelen langs diverse meren met schitterende
uitzichten op het Hartevatn en op de top van onder andere de Storenos,
de Hovdenuten en de Hartevassnuten. De drie bergen die hier de omgeving
domineren. Een wandeling die naar meer smaakt. ’s Avonds betrekt de
lucht weer helemaal. De mooie donkere lucht ziet er wel dreigend uit.
Als dat morgen maar goed gaat komen ….



|