De dag begint met bewolking maar gelukkig is het niet koud. Als ik water ga halen om thee te zetten en een eitje te koken zie ik deze slak bij mijn hutje zitten.

    Na een smakelijk ontbijtje, nee niet de slak, besluit ik vandaag naar Eidfjord te gaan. Als het dan toch gaat regenen kan ik naar het Hardanger bezoekerscentrum gaan. Bij Brimnes rij ik de rv7 weer op en vervolg ik dus de route waar ik hem gisteren heb verlaten. Een schitterende route, langs bergwanden vol met bossen en tussendoor watervallen.

   De weg loopt nu langs de Eidfjord, een zij-arm van de Hardangerfjord. De Hardangerfjord loopt zo'n 200 kilometer landinwaarts. De Sørfjord, de Osafjord, de Ulvikfjord en de Eidfjord, alle fjord of zij-armen van het Hardangerfjord, liggen het verst van de zee af. In Eidfjord stop ik om de route verder te bepalen en een broodje te kopen. Ik zie dat het Hardanger bezoekerscentrum niet ver meer is, in Øvre Eidfjord. Ik ga verder en stop even later bij het centrum. Ik vraag binnen naar wandelroutes hier in de omgeving en ik krijg een startpunt vlak bij. Maar eerst rij ik nog wat verder op de rv7 naar het Måbødalen. Tot aan de Vøringsfoss.

   De Vøringsfoss is een van de bekendste watervallen van Noorwegen. De waterval is 182 meter hoog en het water maakt een vrije val van 145 meter, een bergkloof in. De waterval is op meerdere plaatsen van bovenaf te zien. En al maakte hij op mij een wat zielige indruk, volgens de informatieborden valt er heel veel water naar beneden. De Vøringsfoss wordt ´s zomers ingedamd bij een waterkrachtcentrale. Hierdoor verliest de waterval veel van zijn kracht. De weg tussen Eidfjord en de Vøringsfoss is zeer indrukwekkend. Hij slingert door de bergen, met soms flinke dalingen en veel tunnels. En na elke tunnel is het uitzicht weer anders. De bergwanden zijn vaak hoog en steil. Zeer imponerend en heel moeilijk onder woorden te brengen. Helaas schiet daar ook het fototoestel gewoon te kort. Op een foto heb je altijd maar een gedeelte van het geheel. Maar ik heb het wel geprobeerd.

de bergwanden langs rv7

een meertje tussen twee tunnels

    Na de watervallen keer ik en rij ik terug naar Øvre Eidfjord. En ondanks dat ik de zelfde weg weer rij is het uitzicht weer zo anders. En dat is natuurlijk logisch. Ik zie alles nu net van de andere kant. Bij Øvre Eidfjord ga ik richting Hjølmo, een klein plaatsje aan de Hardangervidda. Ik ben nu in de Hjølmodalen. Hier is een dubbele waterval, de Vedalsfossen.

   Na een stukje op een verharde weg kom ik op een bergweg terecht. Smal en erg stoffig. Wat het voordeel geeft dat ik tegenliggers al van verre aan zie komen. Een schitterend uitzicht maar de weg wordt steeds slechter begaanbaar. De bochten worden scherpen en de weg gaat zo'n beetje steil omhoog. Als ik even uitstap om wat foto's te maken en een hapje te eten zie ik dat de lucht betrekt en merk ik dat het harder gaat waaien. Ik draai de auto ( en dat is op zo'n weggetje nog een hele heksentoer ) en rij terug. Jammer dat wel. Maar wat is het hier mooi!

   En op de weg terug zie ik de Eidfjord tussen de bergen door.

    Ik rij op mijn gemak terug naar de camping in Lofthus. Die is inmiddels weer vol met nieuwe gasten. Als ik 's avonds naar Kinsarvik rij om mijn weblog bij te werken besluit ik om daarna nog een wandeling te gaan maken. Ik ga naar de Husedalen. Deze vallei ligt achter Kinsarvik en loopt naar de Hardangervidda. Het bijzondere van deze vallei zijn de watervallen die op wandelafstand van elkaar liggen. Zo'n 3 kilometer na Kinsarvik ligt de eerste waterval, Tveitafossen. Bij deze watervallen is een krachtcentrale. Op 3 uur lopen liggen de grotere watervallen, Nyastølsfossen, Nykkjesøyfossen en Søtefossen. Wat men in alle boekjes en beschrijvingen niet meld is dat je toch wel een geoefend wandelaar moet zijn en dat er flink geklommen moet worden. Ik kom tot de eerste waterval, maak daar mijn foto's en ik ga lekker terug naar de camping. 

de Tveitafossen

    En natuurlijk moet ook vanavond de berg aan de overzijde van de fjord op de foto. De zon speelt weer over de sneeuw en het ijs van de gletsjer. En moest op de foto!