Vandaag moet ik alleen op stap. Martin wil aan zijn administratie gaan werken. Ja, echt, die heeft hij meegenomen! Ieder zijn eigen idee van vakantie, toch? Ooit heb ik in Griekenland een essay geschreven. Kreeg ik mooi een 10 voor. En een tennisarm, het was met de hand geschreven.

   Na ons ontbijtje, dat zo als steeds bestaat uit afbakbroodjes en een vers eitje, lekker sapje, glas melk en een kopje koffie, gaan we eerst de dagelijkse boodschappen halen. En daarna maak ik mij klaar voor vertrek. Ik ga lopend. Niet zo bijzonder hoor, het natuurgebied waar ik heen wil ligt pal achter de camping. Ik wil vandaag gaan wandelen in het Hovden Beschermd Landschap, Vidmyr Natuurreservaat en Lislevatn Natuurreservaat. Een hele mond vol. Deze beschermde natuurgebieden liggen in de gemeente Bykle. De gebieden grenzen aan elkaar. Het grootse deel van het Hovden Beschermd Landschap ligt aan de andere zijde van de RV9 en daar zal ik niet heen gaan.

het pad omhoog, richting Nos                               het gebied vanaf Nos, met in de verte het

                                                               meer  Lislevatn nog net zichtbaar

   Zoals al gezegd ligt het gebied achter de camping en kan ik het makkelijk aanlopen. Even voor de skilift volg ik het pad omhoog, richting Nos. En als het pad overgaat in het kiezel pad sla ik rechtsaf. Het is schitterend weer en ik reken er op dat dat zo blijft. Mijn regenjas laat ik daarom achter bij een oude boerenschuur. Dat scheelt in gewicht. Ik verstop hem achter een van de palen waar de schuur op sta en vervolg mijn weg. Al snel kom ik bij een andere schuur uit. Hier zijn twee jagers bezig een rendier te villen.

   Een schitterende man, dat rendier. Aan zijn gewei te zien was dit dier de trotse leider van een groep rendieren. Helaas. Zij vertellen mij dat er te veel rendieren rondlopen in het gebied rond Hovden. Er lopen er zeker 600. En deze is voor hen goud waard, het gewei is schitterend en gaat een goede prijs opleveren. Maar ik vind het jammer. Ik had hem liever lopend tegengekomen. De twee, aardige, jagers wijzen mij verder de weg en ik kruip door het struikgewas. Mijn GPS stel ik op dit punt in, zo kom ik zeker weten straks weer thuis. Als ik door de struiken ben gekropen wacht mij een slootje en daarna moet ik door nog meer struiken. En dan sta ik in het Vidmyr Natuurreservaat.

   Dit gebied is totaal 9,7 km². Dit unieke gebied werd bij Koninklijk Besluit van 5 september 1986 beschermd. Het is een prachtig laagveengebied met een rijke flora, je vindt hier een grote verscheidenheid aan  plantensoorten. De bodem bestaat uit metamorfisch vulkanisch sedimentair gesteente. Wat het is weet ik ook niet maar dit zogenaamde zure gesteente is ruim 1000 miljoen jaar geleden gevormd. Het Vidmyr reservaat ligt op de oostelijke helling van de bergen Stemtjemnutane en Storenos en reikt tot de rivier de Otra en het Lislevatn. De hoogte varieert van 850 tot 1200 meter. Het gebied wordt gedomineerd door de grondmorenen met grote gebieden van laagveen, modderpoelen en moerasgebieden. In het gebied zijn ook  de zogenaamde dood-ijs-gaten te vinden. Deze gaten zijn ontstaan door stukken ijs die bij het terugtrekken van de ijskap achterbleven. Mogelijk heb ik er in gestaan maar dat weet ik niet.

   Het gebied is echt prachtig. Vlak, met overal verspreidt de morenen. Veel waterpoelen en moerassen dus. En laagveen, en dat is drassig. Lopen valt dus niet altijd mee. De drassige bodem trekt als het ware aan je voet. Ik zak regelmatig weg en een keer zakt mijn hele voet onder water. Of eigenlijk, onder prut, gelige prut. Waar water is is wolgras. En wolgras is altijd mooi. De grassen die hier groeien geven de vlakte een schitterend aanzicht. En zo loop ik ongemerkt naar het Lislevatn Natuurreservaat. Dit gebied loopt rond het meer, vatn in het Noors en beslaat 1,1 km². Het gebied rond het meer is relatief vlak en behoort tot een oud, afgevlakt bergplateau. Het stamt oorspronkelijk uit het tertiaire tijdperk, dat is vele miljoenen jaren geleden, nog van voor de ijstijd. 

  Het Lislevatn ligt op 852 meter hoogte. In het meer komen twee vissoorten voor. De grondelvoorn Phoxinus phoxinus is in 1980 hier uitgezet. En de forel Salmo trutta, deze forel is uniek voor dit gebied en komt verder nergens voor. Verder leven hier diverse vogels en dieren. Op weg naar het meer spot ik een smelleken, een valkensoort. Deze vogel komt in alle drie de gebieden voor en broedt hier ook. En op de weg terug vlucht een haas voor mij uit. Na 4 uur kom ik weer terug op het punt waar ik vanmorgen onder de struiken door kroop. En dat doe ik nu dus weer. Op de weg terug naar de hut pik ik mijn regenjas op en even later zit ik moe en voldaan achter een glas wijn. Ik had een heerlijke dag. En Martin? Die belde met zijn liefje. Was de administratie een smoes en ben ik gewoon weggestuurd? Maakt niet uit. Ik heb het heerlijk gehad. Lekker alleen ploeterend door het sompige laagveen. Genieten van het weer en de natuur.