De tweede dag is aangebroken. Het reisgezelschap staat vroeg op. Helaas is het gedruppel van de vorige dag overgegaan in regen. De weg wordt vervolgt. Via de E6 gaan ze richting Mo-i-Rana en om daarna richting Mosjøen aan te houden. De aanhoudende regen maakte echter dat de plannen gewijzigd werden. Er werd afgeslagen naar de kustweg, de 76. Een hele goede keus. Want behalve dat dit een hele mooie route bleek te zijn, ook het weer knapte op.

       Onderweg komen ze een kudde rendieren tegen. Natuurlijk werd er een fotostop gemaakt.  In het noorden van Noorwegen is er altijd de kans om een kudde rendieren tegen te komen. Het gaat bijna altijd om een tamme dieren. De rendieren zijn het vee van de Samen. Alleen op de Dovrefjell en op de Hardangervidda komen nog in het wild levende kuddes rendieren voor.

       De weg langst de kust wordt verder vervolgt. En daar zien ze vlak onder de kust het eiland Torget. Op dit eiland is een merkwaardig fenomeen te zien. De Torghatten, een berg die door erosie is doorboord, met een gat met een hoogte van 30 meter en 160 meter lang. Een waar natuurwonder. Over dit fenomeen bestaat een sage.

       "In het noorden van Helgeland heersten twee machtigen koningen, Vagekallen en Sulitjelma. Het Vestfjord vormde de grens tussen hun beide rijken. beide koningen hadden zorgen. Vagekallen met zijn een ongehoorzame zoon, Hestmannen en Sulitjelma met zijn zeven wilde dochters, die hij naar Landego stuurde waar de vrouw Lekamoyen leefde. Op een avond zag Hestmannen hoe Lekamoyen en de zeven zusters in een meer bij Landego aan het baden waren. Hij werd verliefd op Lekamoyen en wilde haar om middernacht gaan schaken. Op zijn paard, in vol ornaat, reed hij om middernacht op hen toe. Toen de zeven maagden hem zagen vluchtten zij naar het zuiden. Tot zij van uitputting niet meer verder konden. Lekamoyen vluchtte echter verder naar het zuiden en kwam zo in het rijk van de koning van Somna, die de wilde achtervolging allang had gezien. De nieuwe dag brak aan. Toen de koning van Somna zag dat de afgewezen minnaar zijn een pijl op Lekamoyen wilde gaan afschieten en hij wierp zijn hoed ertussen om haar te redden. Op het moment dat de pijl de hoed doorboorde en deze op Torget neerviel kwam de zon op. Op het volgende moment versteende alles. "

       En zo zou Torghatten ontstaan zijn. De pijl maakte een gat in de hoed van Torg(et). En dit gat is dus nog altijd te zien.

       De weg werd wederom vervolgt en bij Vennesund werd de veerboot naar Holm genomen. Na de overtocht wordt er een hut voor de nacht gezocht. Deze wordt gevonden in het plaatsje Rosendal. Het werd een prachtige avond en Anneke, Martin en Petry konden nog lang buiten genieten van de snelstromende rivier die langs de camping stroomde.

Meer foto's zien? Ga naar het fotoalbum!