|
Was het gisteren droog gebleven, helaas werd
ik vannacht wakker van de regen op het dak en het raam van mijn hut.
Wekker uitgezet, dan zal ik maar uitslapen. Dat lukt niet echt. Om half
6 ben ik alweer wakker en ik hoor geen regen. Ik kijk even uit het raam
en ik zie dit...

Natuurlijk ga ik direct mijn bed uit
en knip ik erop los. De zon achter de wolken geeft heel mooie effecten
maar soms ook dreigend..

Nu ik uit bed ben besluit ik maar op
te blijven en vandaag vroeg op stap te gaan. Ik ga vandaag naar de
Hardangervidda. Ik kan dus al lekker vroeg op pad. Weer over de rv13 en
rv7. Een beetje van hetzelfde? Wel dat viel reuze mee. Door de regen van
de afgelopen nacht hangen er boven de fjorden lage wolken. Ook boven de
Eidfjord. En in combinatie met windstil weer levert het dit op...

Na dit te hebben bewonderd rij ik
weer door. Ik stop ook nu bij de Vøringsfossen. Niet omdat de waterval
gisteren zo'n indruk heeft gemaakt, nee, er zijn hier schone
toiletgebouwen en ik wil een flesje water kopen. Toch maak ik hier nog
wat foto's van de waterval, vanaf een andere plaats. Maar er is meer te
zien, er groeien diverse boom- en en plantsoorten. En als ik mij omdraai
zie ik de zon op de rotswand achter mij schijnen.
Niet veel verder rij ik de vidda op.
Jammer genoeg wordt er op het eerste deel veel gebouwd. Voornamelijk
mooie houten hutten die als zomerwoning te koop staan. Als ik een poosje
rij zie ik een aanduiding voor een bijzonder punt. Overal in Noorwegen
zie je deze aanwijzingen. Ik had geen idee wat hier zou zijn maar ik
besluit er heen te rijden. De weg loopt met een flinke helling naar
boven en daar kom ik bij een stuwmeer, Sysenvatn. Geopend op 13 mei
1977. Een hele mooie plek met een prachtig zicht op de Hardangervidda.
Ik trek mijn bergschoenen aan en ga hier een wandeling maken. Er moet
flink geklommen worden maar het is zeker de moeite waard.
Heb je geen zin om te klimmen?
Hier is ook de mogelijkheid om over de stuwdam te lopen. En aan de
overzijde van de stuwdam is een goed begaanbaar pad dat de vidda opgaat.
Het valt hier al op dat de begroeiing aan de westelijke kant van
de Hardangervidda veel uitbundiger is dan die van de oostelijk kant. De
verklaring is heel eenvoudig, in het westen valt veel meer regen. Als ik
terug kom bij de auto is er net een bus met Franse aangekomen. Een
drukte van jewelste. En als zij dan ook nog naar een koekoek verder op
gaan roepen ben ik weg!
Ik weet dat de Hardangerjøkul, de
gletsjer op de Hardangervidda, vanaf rv7 te zien is. En inderdaad, daar
zie ik de gletsjer. Na een poosje ontdek ik een plekje waar ik veilig
kan stoppen en ook de gletsjer kan zien. Deze gletsjer is het hoogste
punt van de Hardangervidda, 1876 meter boven zeeniveau.
Ik rij verder en geniet van het
uitzicht. Regelmatig ga ik aan de kant om foto's te maken. Maar nu gaat
mijn maag toch ook een beetje knorren. Gelukkig is daar de Halne
Fjellstøve. Deze hut ligt op 1140 meter hoogte lees ik. Na een lekkere
wafel en een bakje koffie ga ik weer verder. Ik ben nu op het punt waar
wij in de winter van 2005 zijn gekeerd. Waar ik toen alleen maar sneeuw
en ijs zag, zie ik nu dit.

In de zomer van 2005 bezochten
Anneke, Martin en Petry ook dit plekje. De foto's staan op deze website
( zomer 2005, 23 juni ). Toen lag er veel sneeuw en zag alles er zo
anders uit. Ik rij nog een poosje door en als ik bij een groot meer kom
besluit ik dat ik hier keer en terug ga rijden. Het begint hier ook te
regenen. Dit meer lag in de winter van 2005 onder een dik pak ijs en
sneeuw.
Ter vergelijk staan hier drie foto's
van de Hardangervidda. De eerste heb ik gemaakt aan het begin van de
vidda, de tweede is bij Demmevasshytte, de hut van de DNT op het midden
van de vidda. De laatste heb ik gemaakt op het punt waar ik op keerde.
De hutjes op deze foto staan ook op de foto op de site van 23 juni '05.

Op de weg terug heb af een toe een
buitje. En ook als ik op de camping aankom regent het daar af en toe.
Het klinkt wel knus op de ramen en het dak maar ik zie eigenlijk toch
liever de zon. Als het ´s avonds weer droog is ontstaan er weer wolken
boven de fjord.

een mooi plaatje, dat wel

|