Om 7 uur loopt de wekker al af. Martin en ik hebben afgesproken om vanmorgen te gaan wandelen. Petry heeft er geen zin in, tijdens de wandeling stijg je 400 meter, en daar houdt Petry nu eenmaal niet van. Ze blijft liever gelijk thuis dan dat zij halverwege weer moet keren omdat het haar allemaal te stijl wordt. En zo hebben we afgesproken dat Martin en ik samen gaan. En als we vroeg gaan kunnen we later toch nog samen ontbijten. Bovendien hebben we voor vanmiddag nog een wandeling op het programma staan. Naar de Briksdalsbreen.

   Dus als de wekker afloop sta ik op en ga ik gelijk door naar de douches. Maar als ik buiten kom zie ik het gelijk: geen wandeling. Het is vannacht gaan regenen. Jammer, dan weer terug in mijn bedje en slaap ik maar uit.

   En als we een paar uur later - opnieuw - opstaan is het droog en kunnen we buiten ontbijten. Na het ontbijt vertrekken we in de richting van het Nordfjord. We hopen hier bruinvissen te kunnen spotten. We hebben geen geluk vandaag. Geen bruinvissen maar wel mooie plaatjes. Vandaag lunchen we op de camping, bij ons hutje. En hopend op wat beter weer, het blijft bewolkt, gaan Petry en ik al fotograferend de camping over. Door de regen van vandaag vormen er zich tussen de bergen steeds weer nieuwe wolken, en deze drijven vervolgens langzaam naar boven. Waarna de zon weer doorbreekt, opnieuw water laat verdampen, waardoor weer wolken gevormd worden. En dat alles met het Oldenvatn en de gletsjer op de achtergrond. Dat alles, samen met natuurlijk de bokken én de bloemen, levert mooie plaatjes op.

   En dan gaan we op weg naar de Briksdalsbreen. Hier op de weg langs de camping zien we de vele touringcars steeds weer voorbij rijden. Deze gletsjer is het populairst bij toeristen en reisorganisaties. De Briksdalsbreen is een van de 24 gletsjerarmen van de Jostedalsbreen. En deze noordelijke arm is vrij eenvoudig te bereiken. Vanaf de parkeerplaats is het zo´n 2,5 kilometer lopen. Of met een klein wagentje. Helaas rijden de door paarden getrokken wagens hier niet meer. Na een ongeval waarbij toeristen gewond raakte zijn ze er mee gestopt. De wagentjes, met daarin voornamelijk Japanse toeristen zijn een bezienswaardigheid op zich. In een plastic kleed gewikkeld, met witte handschoentjes aan laten ze zich naar boven rijden. En als ze je passeren wuiven ze naar je! Het plastic hebben ze nodig om droog te blijven als ze de enorme waterval hier passeren. Maar wij zijn niet zo tuttig. Wij lopen naar boven en ach de spatten van de waterval kunnen wij wel hebben.  De wandeling naar boven heeft wat steile stukken maar het is echt goed te doen. Het eerste stuk loopt naast de waterval die je verderop door middel van een brug passeert. Ja, inderdaad, die brug.

   En bovenaan kan je door lopen tot vlak bij de gletsjer. Doordat er altijd stukken af kunnen breken is te gevaarlijk om echt tot aan de gletsjer te lopen. Een hek houdt de toeristen tegen. Overal om je heen liggen de veelal enorm grote eindmorene. Glad geschuurd door het ijs. Echt magnifiek!

   Doordat het ijs van de gletsjer bestanddelen uit het zonlicht absorbeert kleurt het ijs blauw. De gletsjer komt uit in het gletsjermeer. Het water van de gletsjer geeft het meer een blauwe tint. Het water uit het meer vervolgt zijn weg in de rivier. Vervolgens stort het water via de waterval langs de bergen naar beneden. De waterval komt uit in het Oldenvatn en via het Innvikfjord en het Gloppenfjord komt het water uiteindelijk in het Nordfjord.

   Na 2½ uur zijn we weer beneden. Natuurlijk lopen we de souvenirshop even in. In deze shop werkt Japans personeel. Wel zo makkelijk want Japanners spreken weinig anders dan Japans. En als je ze niet verstaat gaan ze alleen maar harder praten.

   Over gletsjers is veel te doen. Door het opwarmen van de aarde smelten de gletsjers en zullen ze verdwijnen. Gelukkig las ik toch ook nog wat goed nieuws. De conditie van de gletsjers in West- Noorwegen is afgelopen winters verbeterd.

   “Er is de twee laatste winters zoveel sneeuw is gevallen in westelijk Noorwegen dat de gletsjers in dit gebied mogelijk de komende jaren weer in omvang zullen toenemen.”  Dat zegt proff. Atle Nesje van de afdeling aardwetenschappen van de Universiteit van Bergen.

Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.