We ontbijten op de camping, Petry had gisteravond broodjes besteld bij de receptie. Daarna wordt de auto weer ingepakt en gaan we rijden. De bestemming is Geiranger. We gaan weer vele mooie wegen berijden en 1 daarvan is de Trollstigen. Deze weg heeft zoveel indruk bij mij achtergelaten dat nu mijn Noorwegen-site deze naam draagt. De smeltende sneeuw vormden watervallen die zich overal woest een weg naar beneden banen. En dat is een prachtig gezicht en levert mooie foto's op. Zoals deze van de Stigfossen.

            Bovenaan is een uitzichtpunt vanwaar er een schitterend uitzicht is op de weg. Het was grote pret om te zien hoe de grote touringcars zich met moeite over de bochtige weg naar manoeuvreren.

     We gaan weer verder en rijden langs veel meertjes en zien overal om ons heen sneeuw. De smeltende sneeuw geeft grillige vormen aan de grote vlakken met sneeuw. Op veel plaatsen zie je het water onder de sneeuw door stromen. We komen aan bij een zijtak van het Norddalsfjord en gaan hier met de veerboot van Linge naar Eidsdal. Een mooie overtocht met rond het fjord besneeuwde bergtoppen.

     Via de Örnesveien komen we bij het Geirangerfjord aan. In een van de laatste bochten parkeert Martin de auto om van het uitzicht over het fjord te genieten. Ik maak op dit punt een steenmannetje maar ik ben bang dat het niet stevig genoeg was om de weg voor andere te wijzen. Het eerste aanblik van het Geirangerfjord is imponerend. Op de eerste foto is de waterval Syv Søstre, de zeven zusters, te zien.

            Het was de bedoeling om deze avond rustig op de camping door te brengen. De camping is gelegen aan het fjord en voor de hut staat een bankje. Als je op dit bankje zit heb je een schitterend overzicht over het fjord, de cruiseschepen en over Geiranger. Voor de volgende dag was regen voorspelt en dus besloten wij om dezelfde avond nog wat tripjes in de omgeving te gaan maken. En dat is zo'n groot voordeel van de middernachtzon. De avonden zijn lang en vooral licht!

            Na het eten gingen wij naar de Dalsnibba. Eerst gaan we naar de top. De top is op 1465 meter en met helder weer is er een schitterend uitzicht over de omgeving, het Geirangerfjord en het Djupvatn, waar ook in de zomer ijs op blijft liggen.

     Aan de voet van de Dalsnibba staat een berghut, de Djupvasshytta, daar dronken we een kopje chocolademelk. Hierdoor kwamen we weer heerlijk op tempratuur. Want boven op de Dalsnibba is tempratuur 4°. Door de wind voelde het echter nog veel kouder aan.

                    Nee, geen trollen. Dit zijn Petry en ik koulijdend boven op de top!

          Na de choco gaan we verder. Via 3 tunnels. En dan komt de afslag naar weg nummer 15, de Strynefjell.  Een prachtige toeristische route over een hoogvlakte op 1665 meter hoogte. Hier is ook een zomerskigebied. De skiliften zagen we wel maar er maakte nu alleen schapen met hun lammeren gebruik van de pistes.