Vandaag heb ik geen zin in een urenlange autorit. Ik besluit in de omgeving van Beitostølen te gaan verkennen. Ik ga gewoon eens kijken waar de weg heengaat. De eerste stop is niet zover weg. Bij Hegge staat een staafkerk. Deze kerk is waarschijnlijk gebouwd in de eerste helft van de 13e eeuw. De enige overgebleven staafkerk in Østre Slidre. In deze kerk is het gezicht van de oude Noordse god Odin afgebeeld.  Helaas is de kerk nu niet open en kan ik hem verder niet bezichtigen. Alleen dan vanaf de buitenkant.

    Verderop is de afslag naar Volbu. Bij Volbu is een de berg Kvinhövd. En daar wil ik naar toe. Dus ik neem de afslag. Al heel snel nadat ik de RV51 heb verlaten is er de afslag naar Herangtunet. Eens kijken wat dat is. Ik blijk wat vroeg te zijn. In dit openlucht museum met oude ambachten is men druk bezig alles klaar te maken voor het nieuwe seizoen. In dit museum zijn, zoals in alle openlucht musea, oude huizen en schuren te zien. ik vond het niet zo bijzonder, alleen deze hut sprak mij aan. Ik heb nu eenmaal een grote voorkeur voor begroeide daken.

    Dan maar snel verder naar Volbu. Volbu is een klein plaatsje aan een meer. Dromerig en stil.

    Ik ben dus op zoek naar een berg, de berg Kvinhövd, maar die was niet een twee drie te vinden. Ik ben op de gok een weg ingereden, Nyhagenvegen, de weg naar de kerk van Volbu en daar vond ik na bijna 2 kilometer een verweerd bordje dat de richting aangaf. Via een steil boerenweggetje, vol met stenen en keien, bereik ik na zo'n 700 meter de berg Kvinhövd. En wat is nu zo bijzonder aan deze berg? Op deze 1001 meter hoge berg vind je het hoogst gelegen naaldbos van Noorwegen. Ik ben naast Kvinhövd naar boven gewandeld. Een leuke route via karrensporen en niet te zwaar. En daar had ik op een mooi uitzicht, onder andere op Kvinhövd. En het uitzicht op Volbu is op de bovenstaande foto, de rechtse, te zien.

     Ik wandel ruim een uur rond in de bossen. Het bos op deze bergen is groen en vol kleurige bloemen. Met af een toe een klein beekje tussen de bomen door. De kleuren hier komen niet alleen van de bloemen. Overal zie ik prachtig gekleurde vlinders. Behalve deze twee zag ik ook nog blauwe en witte vlinders.

    Terug bij de auto is het tijd voor een lunch en daarna ga ik terug naar de Rv51. Een stukje terug was de afslag naar Yddin. En dat is mijn volgende bestemming. Helaas vind ik niet de plek waar ik eigenlijk wil gaan wandelen. En na een tijdje zoeken besluit ik gewoon de auto te parkeren en hier het fjell op te gaan. Het is hier erg mooi. En heel anders dan daarnet in de bossen.

    Het zonnetje schijnt nog volop als ik aan de wandeling begin. Maar na een poosje komen de wolken. Als de lucht te dreigend wordt en de eerste druppels gaan vallen loop ik terug naar de auto. Op de rit terug naar de Rv51 zie ik dan toch nog de plek die ik zocht, Gravfjell. Voor vandaag is het te laat. Het gaat nu echt regenen. Maar misschien op een ander jaar?

   Terug in Beitostølen regent het ook hard. Ik rij nog even langs de supermarkt aan de overkant van de camping. Ik trakteer mijzelf op aardbeien. Duur maar zo lekker. Zo vind je ze nergens. Door de lange dagen hier in Noorwegen, en waarschijnlijk ook wel door de vele zon van de afgelopen weken, zijn de aardbeien sappig en zoet. Echt heerlijk, zeker doen.