Vandaag ga ik naar Kristiansand, naar de dierentuin. Want nu wil ik zeker elanden zien! Die van gisteren was een grapje. De foto heb ik in de dierentuin gemaakt. Op de foto kan je wel heel goed zien hoe onopvallend een eland kan zijn. Ik kom op tijd uit bed en ga op stap. Ik kijk gelijk hoelang het rijden is naar de haven van Kristiansand. Dan weet ik hoe laat of eigenlijk hoe vroeg ik morgen uit bed moet. Het is vandaag mijn laatste dag. En het is prima weer, juist het weer dat je wil hebben als je naar een dierentuin ga. Lekker zonnetje en niet te heet. Bij de kassa staat dan ook al flinke rij dus dat wordt even wachten. Vandaag is de laatste dag voor goedkoop tarief, vanaf morgen is de toegangsprijs 110 NOK hoger.

    Na binnenkomst ga ik direct naar Nordisk Villmark, het gebied waar de in Noorwegen in het wild voorkomende dieren te zien zijn. En ik had geluk! Ik zag ze allemaal! Als eerste de poolvos. Heel grappig om te zien hoe deze vosjes volop in de rui zijn. De dikke witte wintervacht verdwijnt en de donkere zomervacht komt te voorschijn. Een hele goede camouflage! De Hardangervidda is het meest zuidelijke deel waar poolvosjes voorkomen.

     Doordat de dieren in een natuurlijke omgeving ondergebracht zijn is het niet altijd even makkelijk om ze te zien. Maar met een beetje geduld zie je de wolf en de veelvraat voorbij komen lopen. Maar let goed op, ze zijn zo weer verdwenen.

     De oehoe is goed te zien, hij zit op een boomtak, pal voor het gaas. Even later is hij echter verdwenen en ik heb hem de hele dag niet weer gezien.

      De lynxen, totaal 4, laten zich goed zien. En horen ook. Twee van de wijfjes hadden een conflict en het schreeuwen en grommen was tot ver te horen.

      Waar ik vooral op hoopte waren de elanden. En die lieten zich eerst niet zien. Naast het lage deel waar bezoekers de elanden goed kunnen zien hebben zij ook een groot, hoger gelegen bosgebied tot hun beschikking waar bezoekers niet kunnen komen. Vanaf hun voederplaats kunnen de elanden naar boven en kunnen ze zich terug trekken. Gelukkig liet het vrouwtje zich wat later wel zien, samen met een van haar kalveren. Op 19 mei had zij twee kalveren gekregen. De kalveren zijn met 5 weken al meer op zichzelf gewezen. Moeder eland blijft niet meer de hele dag bij hen. Maar is wel zeer waakzaam! Op het moment dat de moeder eland bij de ruif wegliep boog een meisje zich wat voorover, misschien om te kijken wat een eland eet. De eland draaide zich direct om en stoof op het kind af. Een oppasser trok het meisje direct terug. En misschien was het toch maar beter dat ik gisteren geen eland tegen ben gekomen. Met twee meter schofthoogte en een gewicht van minstens 200 kilo zijn het flinke beesten.

     Wat later trekken moeder en kind zich terug in het lage gedeelte van het verblijf. Verbluffend om te zien hoe een zo'n groot dier zo onopvallend kan zijn. Ik heb verschillende mensen moeten wijzen waar de eland stond. Ook opvallend was dat zij zeker een uur lang stil stond op een en dezelfde plaats, als een boom. In dit gedeelte van het verblijf lag ook haar andere kalf te slapen. En even later waren ze herenigd.

     De dierentuin is niet bijzonder groot, niet voor onze begrippen ten minste. In Noorwegen is het een van de populairste attracties, onder andere door de Siberische tijgers. Die zie je namelijk in Noorwegen niet gewoon in elke dierentuin, daarvoor moet je naar Kristiansand. De tijgers, en dan met name het mannetje Ulysses, zijn dan ook de trots van de tuin. Helaas is Ulysses vandaag binnen. Maar als ik een oppasser specifiek naar hem vraag mag ik mee naar het nachtverblijf. En als hij dan direct naar ons toe komt en bij het hek gaat liggen kan ik begrijpen dat hij de trots van de tuin is. Hij is mooi, reusachtig groot en heeft een vriendelijk karakter.

een van de wijfjes en Ulysses

      De dierentuin is prachtig gelegen. Zo'n 12 kilometer ten oosten van Kristiansand, tussen de bergen en bossen. De dieren hebben schitterende verblijven, die zoveel mogelijk overeen komen met de natuurlijke leefomgeving van het dier.

     Behalve dieren zien is hier in dit attractiepark nog veel meer te doen. Allemaal wat kleiner opgezet dan de grote parken die wij hier gewend zijn. Maar wel vreselijk leuk en met veel afwisseling. Zo is er de Kardemomme by; een stad speciaal voor kinderen gebaseerd op de boeken van de Noorse kinderboekenschrijver en tekenaar Thorbjørn Egner. Bij Kapitein Sabeltand vind je een piratendorp en piratenschip. Dan is er nog een wildwaterbaan en een entertainment park. En een trollenpark. En daar kom je onder andere de trol van het Hedalbos tegen. Oppassen dus!

     In Kinsarvik heb ik een boekje gekocht over trollen, "Troll" van Th. Kittelsen. Veel van de Trollen die in dit boekje beschreven worden kwam ik hier tegen.

     Ik heb een heerlijke dag gehad en kan tevreden terug gaan naar de camping. Eindelijk heb ik een eland gezien. Ooit zag ik ze in Zweden. Maar toen reed ik 120 km en dacht alleen : "wat een lelijke herten staan daar!". Later begreep ik dat het elanden waren geweest. Maar nu zag ik ze goed en van dichtbij. En lelijk? Lelijk is een relatief begrip, toch? Ik vind ze wel erg fascinerend, en groot.