Als we opstaan is het droog maar wel bewolkt. Het vriest in Oslo een paar graden. Ik had meer sneeuw verwacht maar nu zijn de wegen wel goed begaanbaar en dat is ook wat waard. Vandaag gaan we de staafkerk van Heddal bezoeken.

  Bij Drammen gaan we snelweg af en gaan we richting Kongsberg. Dit is een oud mijnbouwgebied. De stad werd gesticht door Christiaan IV. In 1624 liet hij hier, in samenwerking met Duitse deskundigen, de eerste zilvermijnen in bedrijf nemen. Deze mijnen brachten zoveel welvaart dat de stad in de 18e eeuw de op één na grootste stad van Noorwegen was.  Het een en ander is te zien in het mijnbouwmuseum en in het museum van de Koninklijke Munt. Deze musea zijn gevestigd in de voormalige smeltoven.

  Onderweg zagen wij veel ijs.  Kort voor de vorst deze winter inviel heeft het een periode heel veel geregend. En dat was overal goed te zien, in de vorm van bevroren watervallen. Een schitterend gezicht.

  Wij hebben geen bezoek aan Kongsberg gebracht maar reden door richting Notodden. En daarna naar Heddal. Hier vind je de grootste staafkerk van Noorwegen. Deze staafkerk werd rond 1240 gebouwd. Helaas is de kerk buiten het seizoen niet te bezichtigen. Wij moesten het dus doen met de buitenkant. Hierdoor hebben wij het houtsnijwerk in de kerk niet kunnen bewonderen.

voor meer foto´s van deze staafkerk en informatie over staafkerken volg de link naar de staafkerken

  Op loopafstand van deze staafkerk is het Heddal og Notodden Bygdemuseum, een erf waar negen oude huizen rond staan. Na de staafkerk uitvoerig bekeken en gefotografeerd te hebben brachten wij ook nog een bezoekje aan dit openluchtmuseum.

  En daarna gingen we weer op pad. Richting Numedal. Hier zijn twee staafkerkjes te vinden. Te weten in Uvdal en Nore. Langs de route van Kongsberg tot het Numedal loopt de langste rivier van Noorwegen, de Numedalslagen. In de winter levert deze rivier mooie plaatjes op.

  Maar we zagen onderweg meer mooie winterse plaatjes. Zoals bevroren meren. Op deze meren was men aan het ijsvissen. Er wordt een gat in het ijs geboord en vervolgens gaat men in dat gat zitten vissen. Een koude bedoeling, lijkt mij. Ook zagen Petry en ik nog een hert. Het leek wel te poseren, zo keurig bleef het staan terwijl wij dichterbij kwamen. Toen we zagen dat het hert van metaal was gemaakt zakten wij bijna door het ijs van het lachen.

  Doordat het deze tijd van het jaar al vroeg donker wordt hebben we de staafkerkjes van Nore en Uvdal niet gehaald. Wel kwamen we tot de staafkerk van Flesberg. Deze staafkerk heeft een totaal ander uiterlijk dan de staafkerken die ik tot nu toe heb gezien. Slechts een deel van deze in de 12e eeuw gebouwde staafkerk is bewaard gebleven. In 1735 is de kerk verbouwd tot zijn huidige staat.