Vroeg uit de veren. Vandaag gaan we dan eindelijk echt op reis. We hebben natuurlijk al de nodige kilometers afgelegd. Maar dat was nodig om in Noorwegen te komen. En nu gaat het echt beginnen. We gaan richting Hardanger. En het weer is helemaal oké. We verlaten camping Hamresanden en rijden over de Rv403 richting Evje. En daar rijden verder door het Setesdal. Eerst komen we langs allerlei bouwprojecten. Langs de wegen zijn de bomen weggekapt. Daarna komen we in veel mooiere streken. Veel bossen en veel groen. Bij Evje gaan we de E9 op. Onderweg stoppen we even voor een bakkie koffie en wat later voor een broodje. En boven op de bergen zien we de eerste sneeuw.

  Onze eerste sneeuw dan. In werkelijkheid is het natuurlijk de laatste sneeuw die hier op de bergen ligt. Langzaam aan komen we hoger en dan ligt er ook langs de kant van de weg sneeuw. We rijden de Haukelifjell op en dan is er overal sneeuw. Wat een verschil met twee jaar terug. Toen reed ik over de Haukelifjell in een ijzige regenbui. Het was net boven het vriespunt. Zo koud.

   En nu is hier zo mooi. We stoppen bij een ijsmeer. Niks koud en de zon schijnt. De blauwe lucht steekt mooi af tegen de witte sneeuw. En de bergen tonen hun zwarte gesteente door de smeltende sneeuw. Al snel maken we weer een fotostop. Bij een beekje van smeltwater. Het water is zo helder dat je de stenen op de bodem zie. En bovendien is er een schitterende weerspiegeling in het water. Hier krijg je niet snel genoeg van.

   We laten de Haukelifjell achter ons en rijden verder over de Haukelivegen, de E134. Deze weg loopt van Drammen naar Haugesund. Wij verlaten hem even voorbij Røldal. En gaan daarvandaan verder naar Odda. Even voor Odda is de dubbele waterval, de Låtefoss. In deze waterval komen twee rivieren, de Reinsnoselva en de Låteela, bijeen. Beide rivieren komen vanuit het het Oddadal. De 164 meter hoge Låtefoss bestaat uit twee watervallen die zich direct naast elkaar naar beneden storten. Zeer spectaculair.

   Natuurlijk stoppen we. Onderweg zagen we heel wat sneeuw en smeltwater. En we verwachten hier dan ook heel wat spektakel. Maar dat valt wat tegen. We hebben alle drie zeker meer water neer zien storten bij deze waterval.

   En daarna rijden we door naar Kinsarvik, naar camping Bråvoll. Een leuke, eenvoudige camping. Een camping waar de sleutel van de hutten die vrij zijn in de deur zit. En op de deurpost zit een briefje geprikt waar de prijs van de hut op staat. Bevalt de hut? Dan ga je er in. En ’s avonds komt de eigenaar langs om af te rekenen. We kiezen een hut aan het Sørfjord, naast de monding van de Kinso rivier. Wij gaan hier twee nachten blijven.

   Het is heerlijk weer en ’s avonds genieten we, met een glaasje wijn, van een late maar mooie zonsondergang.

     Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.