De dag begon met laaghangende bewolking. Maar al snel brak de zon door. Niet dat wij er al veel van merkten hoor. Het duurt nog wel een tijdje voordat de zon over de bergen heen piept en het dal in schijnt. We zien de zon schijnen op het gletsjerijs, overal op de toppen van de bergen.  En dat geeft natuurlijk een prachtig plaatje. Bewolking in het dal en de zon op het eeuwige ijs er boven.

   Vandaag verlaten we Olden. Ik zal de bokken nog gaan missen. Als alles ingepakt is nog eenmaal naar de twee bokken toe en dan gaan we op pad. Vandaag gaan we naar Geiranger. Met de boot, door het fjord. Schitterend toch? Wij hebben geen keus, de weg is nog afgesloten. Maar mij hoor je niet klagen hoor. We rijden dus naar Hellesylt om daar op de veerboot naar Geiranger te gaan. We zijn mooi op tijd en drinken een bakje koffie in een restaurant naast een waterval. Ik heb dan gelijk even de tijd om naar huis te bellen. Mijn moeder is vandaag jarig, 81 wordt ze en dat is wel een felicitatie waard.

   De veerboot zit vol met Japanners. Niet verwonderlijk natuurlijk, we zien er veel dit jaar. En Geiranger is natuurlijk een toeristische trekpleister. Als we aan boord komen zijn alle zitplaatsen al bezet, door Japanners. Wij gaan verder naar boven, naar het zonnedek. En als even later omgeroepen wordt dat je vanaf het zonnedek het beste zicht heb komen ook alle Japanners naar boven. Met zonnekleppen op die voor de wind met hoofddoeken worden vastgebonden. Want bruin worden schijnt niet te mogen. Wij mogen gelukkig wel bruin worden en genieten van de zon. De meeuwen vliegen met de boot mee. Of meer zweven. En dan draait de boot het Geirangerfjord in. Er wordt een bandje met informatie over de omgeving gestart. Over de boerderijen die hier vroeger waren en het leven dat de boerenfamilies hier leidden. Ongelofelijk hoe mensen hier vroeger op deze berghellingen woonden. Rond 1960 zijn de laatste boerderijen verlaten. De boerderijen zijn er nog en worden nu door een stichting onderhouden.

   De boot vaart verder het fjord in en we passeren de watervallen, de Brudesløret ofwel de Bruidssluier, de Frair ofwel de Vrijer en daar tegenover de Syv Søstre, de Zeven Zusters.

    Nog een bocht en daar ligt Geiranger voor ons. Het einde van onze tocht. Wat ons nu nog rest is het zoeken van een hut. Deze keer kiezen we voor een camping aan de zonzijde van het fjord, waar we een heel klein hutje vinden. En als we daar even later een broodje eten vaart het Hurtigruta schip de Trollfjord binnen.

   Het is hier ook weer fantastisch weer. De zon schijnt en het is zo’n 25º. Heerlijk toch? Dat vinden wij ook. Maar toch laten we de warmte de warmte. We zoeken de sneeuw weer op. We rijden de bergen in en al snel zitten we weer boven de sneeuwgrens. Verder als de Djuvasshytta komen we overigens niet. Van daar af is de weg gesloten. Dan maar naar binnen. Voor choco met een heerlijke warme, vers gebakken wafel. Naast de Djuvasshytta ligt het Djupvatn. Een bergmeer waar altijd ijs op blijft. Een ijsmeer.

    De Dalsnibba is ook nog gesloten. Bovenop de Dalsnibba zijn sneeuwfrazers aan het werk. We zien de sneeuw in grote bogen de lucht ingeblazen worden.

    Terug in Geiranger gaan we shoppen. Hier zijn veel toeristenshops, grote en kleine. En we gaan ze allemaal in. En nadat we nog een poosje aan de haven, in de zon, naar de cruiseschepen hebben zitten kijken gaan we een restaurant zoeken. Vanavond gaan we uit eten. Onze pizza eten we, in korte broek, op een terras bij de haven. Dat kan je vooraf toch niet bedenken? En 's avonds spotten we dan eindelijk bruinvissen, in het Geirangerfjord.

Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.