Oké, vandaag zal ik maar niet melden dat wij het ontbijt buiten in de zon opeten. Het is wel zo maar het wordt wat eentonig, toch?

   Vandaag gaan we naar Ålesund. De weg er heen, en dat zeg ik niet vaak over Noorwegen, is behoorlijk saai. Om van Åndelsnes naar Ålesund te komen volg je de E136. Voor een deel rij je langs het Romsdalsfjord. En daar is natuurlijk niets mis mee. Bij Innfjorden heb je een prachtig weids uitzicht omringd door afgeronde bergen. Maar de Ørskogfjellet vind ik niet erg aantrekkelijk. Een vrij kale hoogvlakte. En verder passeren we bossen, bergen, fjorden en fjells.

   uitzicht vanaf Aksla, Ålesund

   Om dan in Ålesund aan te komen. We gaan direct door naar Aksla, een berg van 189 meter hoog. Je kan er komen met een trap van maar liefst 418 treden. Je start dan in het stadspark. Maar makkelijker is om met de auto omhoog te rijden. Op het hoogste punt is een restaurant, Fjellstua. Vanaf hier heb je een werkelijk schitterend uitzicht over de stad, het Sorfjord, en de eilanden voor de kust. Onder het genot van een kopje koffie met wat lekkers erbij.

   Ålesund kreeg in 1848 stadsrechten. Een van de wijken van de stad, Borgund, is al in 1200 een welvarende markplaats. De stad Ålesund bestaat uit vele eilanden. In 1904 heeft een grote brand vrijwel de gehele stad verwoest. Binnen 16 uur waar tienduizenden bewoners dakloos. Met steun vanuit Europa is de stad weer opnieuw opgebouwd. In het nu zo typerende Jugendstil. De architecten die meewerkte aan de opbouw van het nieuwe Ålesund lieten zich inspireren door nationale romantische stromingen en door het in Europa toen zo populaire Jugendstil. En zo ontstonden de huizen, gebouwd in Jugendstil met romantische torentjes en rijk versierde ornamenten.

   Het is mogelijk om een boottocht rond de stad te maken maar helaas vaart deze alleen in het seizoen. En daar zijn wij net iets te vroeg voor. Bij de Tourist Information vertellen ze ons ook nog dat de stadswandeling net vertrokken is. Tijdens deze wandeling wordt van alles verteld over de historie en wederopbouw van Ålesund.

   Helaas, maar wat nu te doen? Wel, we kunnen een tocht maken naar een van de eilanden voor de kust. Dat lijkt ons leuk en zo stappen we even later op een catamaran die ons naar het eiland Hareid brengt. In een noodvaart! Nooit geweten dat een catamaran zo hard vaart. Maar het was wel de moeite waard. Natuurlijk zijn wij de enige die aan dek gaan staan. De andere passagiers zijn gewoon passagier en zitten binnen rustig wat te lezen of zo. Maar wij gaan aan dek en proberen ons staande te houden. En maken foto’s van de omgeving.

   Aangekomen op Hareid hebben we een half uur, voordat de boot weer terug naar Ålesund vaart. Omdat wij er voor kiezen om direct weer terug te gaan. Je kan ook een latere boot nemen en het eiland gaan ontdekken. En er is hier dan ook van alles te doen. Je kunt er zeevissen, kanovaren, er zijn gemarkeerde wandelpaden en goede fietspaden.  Het eiland heeft een museum, mooie bergen en zandstranden. De kerk van Hareid is een traditionele houten langkyrkje (lang-kerk) van 1877. Het altaar-stuk werd gemaakt in 1660 door Anders l. Smith uit Schotland en gekocht van de kerk van het ziekenhuis van Stavanger. Als we weer terug naar Ålesund varen blijven ook wij binnen. Genietend van het uitzicht.  Blauwe zee, blauwe lucht, groene eilanden en op de achtergrond besneeuwde bergtoppen.  En op de terugweg doen de boot nog een haventje aan.

   In Ålesund aangekomen wandelen we door de stad terug naar de parkeergarage. Onderweg bekijken we de zo typerende bouwstijl. Dat Ålesund een visserplaats is is overal te zien. Natuurlijk is er overal water, maar ook meeuwen, schepen en havens.

   Teruggekomen in Åndelsnes nemen we eerst een glaasje wijn en dan kan de BBQ aangestoken worden. Het is weer een prachtige dag geweest en genieten we nog lekker lang na. 

Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.