uitzicht vanaf camping Mjelva

   Gisteren hebben we ’s avonds de BBQ aangestoken en buiten genoten van een lekker stukje vlees. Vanmorgen was er weer een vers gebakken broodje, eitje, sapje, koffie en een glaasje melk. En dat alles buiten. Het blijft hier maar mooi weer. En we zullen wel gek als wij het er niet van nemen en er van genieten. Vandaag gaan we naar de Atlantische weg. We rijden via de RV64 en rijden langs het Romsdalsfjord. En het Langfjord varen we over.

wachten op de veerboot bij het Langfjord

   De 8,3 kilometer lange Atlanterhavsveien is een van de meest spectaculaire wegen van Noorwegen. En is zelfs uitgeroepen tot de mooiste autoroute van Noorwegen. De weg zigzagt als het ware over de eilanden en de scherenkust van de Atlantische oceaan. Overal wordt gesproken over een weg over 12 bruggen terwijl er in werkelijkheid maar 8 bruggen zijn gebouwd. Een vreemde zaak maar het maakt de weg niet minder spectaculair. De weg verbindt de eilanden tussen de steden Molde en Kristiansund met elkaar. De bouw is begonnen op 1 augustus 1983 en de weg is geopend op 7 juli 1989. Tijdens de bouw heeft de weg 12 orkanen doorstaan. Wij rijden bij Vevang de Atlantische weg op en passeren onder andere de Vevangstraum bru. Deze is met een lengte van 119 meter en een hoogte van 10 meter de grootste brug op deze weg.

   Zelf vind ik het schitterend mooi. Al die kleine eilandjes, wat zou ik ze graag stuk voor stuk helemaal afstruinen. De scherenkust kent een hele andere begroeiing dan dat ik tot nu toe in Noorwegen gezien heb. De grond is veerkrachtig en overal bloeien bloempjes, in allerlei kleuren. De oceaan is vlak en blauw. We kunnen mijlen ver kijken. Helaas vind ik alleen het karkas dode zeehond. Ze komen hier dus voor. Bij helder weer zou het zelfs mogelijk zijn walvissen te spotten. Geniet maar even met mij mee.

   Wij sluiten de rit af met een bakkie koffie, met warm appelgebak, ijs en slagroom bij Bjartmans Favorittkro. De eigenares is een Nederlandse. Enne, het tweede bakkie koffie is in de prijs inbegrepen. Kan het Hollandser?

Lille Lauvøysund bru, 115 mtr lang, 7 meter hoog

   We vervolgen onze route. We gaan naar Kvernes, hier staat een oud staafkerkje. Gebouwd tussen 1200 en 1300. Een mooie weg langs boerderijen en landerijen met in de wei onder andere dit paardje met haar veulen.

   De staafkerk van Kvernes is een rood kerkje en staat stevig gebarricadeerd. Onder een luik vind ik een deel van een oorspronkelijke staaf. Meer over deze staafkerk lees je tzt op mijn website Fossen.
 

   We rijden weer terug zo we gekomen waren. We besluiten de stad Molde aan te doen. Maar daar zijn we ook zo weer weg. Veel te druk voor ons. Terug in Åndelsnes rijden we de camping nog even voorbij. Martin wil graag de Trollstigen van deze kant af rijden. Goed hoor, wij gaan wel mee. We shoppen nog even in een souvenirshop en dan rijden we naar boven en weer terug naar beneden. Heel spectaculair met de vele, vele watervallen die nu te zien en te horen zijn. En ook hier zie ik iets waar ik op een ander jaar graag naar terug wil gaan. Onderaan de Trollstigen, op de parkeerplaats, is het begin van de oude paardenweg, Klovstein. Nu is het een wandelroute, de berg op.

   Het was weer een heerlijke dag. veel gezien en veel genoten. En wederom liet de zon zich weer van zijn beste kant zien. Vanavond gaan we pakken want morgen trekken we verder, richting Dombas. En de zon willen we ook meenemen. Maar of dat gaat lukken ...

Ik besteed veel tijd en aandacht aan het maken van mijn websites. Ik hoop dat je hier respect voor hebt. Met andere woorden dat je geen teksten of foto’s van mijn site haalt zonder mijn toestemming. Dank je.